Termin „LEADER”, którego obecnie używa się coraz częściej w kontekście rozwoju obszarów wiejskich w Polsce oznacza po przetłumaczeniu z języka francuskiego (Liasom Entre Actions de Developpement L’Economie Rurale) Związki Między Działaniami na Rzecz Rozwoju Gospodarczego Obszarów Wiejskich i pochodzi od jednej z 4 Inicjatyw Wspólnotowych Unii Europejskiej (INTERREG III, URBAN II, LEADER + oraz EQUAL) - tj. programów pomocy finansowej uzupełniających główne interwencje Unii w ramach Funduszy Strukturalnych w latach 2000-2006. Ich głównym celem jest szukanie wspólnych rozwiązań dla wspólnych problemów występujących na całym terytorium Unii Europejskiej.

Geneza Programu LEADER sięga przełomu lat 80/90-tych z realizowanego w Hiszpanii „Programu walki z biedą na wsi”, który miał zapobiegać przy tym ówczesnemu wyludnianiu i starzeniu się ludności na obszarach wiejskich. Celem wprowadzenia tej inicjatywy było zwiększenie możliwości rozwojowych terenów wiejskich poprzez wykorzystanie inicjatyw lokalnych, promowanie zdobywania know-how w dziedzinie rozwoju lokalnego i rozpowszechnianie najlepszych wzorców rozwoju na inne obszary wiejskie UE.

Od momentu uruchomienia program ten stopniowo ewoluował poprzez edycję LEADER I (1991-1994), LEADER II (1994-1999), aż do obecnej postaci Inicjatywy Wspólnotowej LEADER+, której realizacja w „starych” krajach członkowskich UE dobiegnie końca wraz z zakończeniem obecnego okresu programowania UE, tj. w roku 2006. Cechą LEADERA+ jako inicjatywy wspólnotowej jest to, że ma ona charakter eksperymentalny z punktu widzenia polityk wspólnotowych. Oznacza to, że w wyniku jej realizacji w różnych miejscach i uwarunkowaniach pojawiają się nowatorskie metody rozwoju obszarów wiejskich oraz sposoby rozwiązywania licznych problemów występujących na wsiach, które w przyszłości mogą zostać uwzględnione w ogólnej polityce UE wobec tych obszarów.